Park Rzeźby Bródno
Park Rzeźby Bródno

Artyści

Paweł Althamer:

Rzeźbiarz, performer, akcjoner, twórca instalacji, filmów wideo. Urodzony 12 maja 1967 w Warszawie, mieszka w Warszawie.

Studiował w latach 1988-1993 na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuki Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Grzegorza Kowalskiego, u którego zrobił dyplom.

W 2004 otrzymał prestiżową nagrodę Vincenta Van Gogha, przyznawaną przez holenderską Fundację de Broere i Europejski Bank Centralny.

Monika Sosnowska:

Artystka pracuje z przestrzenią i architekturą, tworzy instalacje architektoniczno-malarskie. Urodzona 7 maja 1972 roku w Rykach, mieszka na Targówku.
W latach 1992-93 studiowała w Schola Posnaniensis (Prywatna Akademia Sztuki), w latach 1993-98 na Wydziale Malarstwa poznańskiej ASP oraz w latach 1999-2000 w Rijksakademie van Beeldende Kunsten w Amsterdamie (studia podyplomowe).
W 2003 roku została uhonorowana w Bazylei (Szwajcaria) prestiżową nagrodą Baloise Art Prize, w tym samym roku otrzymała Paszport Polityki w dziedzinie plastyki. Jako pierwsza polska artystka sztuk plastycznych miała wystawę w nowojorskim Museum of Modern Art i w muzeum Schaulager w Bazylei, jej projekt rzeźby parkowej został w 2008 roku zrealizowany w parku Primrose Hill w Londynie. W 2007 roku reprezentowała Polskę na Biennale Sztuki w Wenecji.
Projekt Moniki Sosnowskiej to stalowa sfera o średnicy 4 metrów, której powłokę stanowią kraty, nawiązujące do estetyki krat okiennych w mieszkaniach i sklepach sąsiadujących z Parkiem Bródnowskim.
Sfera z jednej strony odnosi się do tradycyjnych motywów zdobniczych - kuli parkowej, często kamiennej, bądź wycinanej z bukszpanu - a równocześnie zachowuje naturalny związek z Bródnowskim otoczeniem, odsyła do rzeczywistości, którą mieszkańcy dzielnicy świetnie znają z życia codziennego.

Olafur Eliasson:

Olafur Eliasson, urodzony w 1967 roku w Kopenhadze, z pochodzenia Islandczyk, jest jednym z najbardziej znanych na świecie żyjących artystów. Zasłynął wielką instalacją "The Weather Project" wykonaną w Hali Turbin londyńskiej Tate Modern w 2003 roku. W 2008 roku pod filarami mostów w Nowym Jorku, m.in. mostu Brooklyńskiego, wykonał słynne wodospady, które stanowiły wielką letnią atrakcję turystyczną.
Na Bródnie Olafur Eliasson zainstaluje pracę "Negative Glacial Caleidospoce", ukryty w ziemi kalejdoskop zasilony diodowym światłem, który można porównać np. z "wiazdką, która spadła z nieba" - będzie to widoczna w niewielkim otworze w ziemi mieniąca się kryształami kompozycja świetlna, dająca przyjemność kontemplacji tylko jednej osobie, która pochyli się w danym momencie nad otworem.

Rirkrit Tiravanija:

Urodzony w 1962 roku tajski artysta Rirkrit Tiravanija należy do tych twórców, którzy unikają produkowania - ich zdaniem - niepotrzebnych wytworów materialnych, których współczesne społeczeństwa i tak mają zbyt wiele. Dlatego działania Tiravaniji skupiają się na kreowaniu sytuacji, współdziałaniu z grupą, tworzeniu okazji do przełamywania barier społecznych, nawiązywania kontaktów, zbliżania się do siebie.
W ten sposób Tiravanija skupia uwagę odbiorców na społecznej roli artysty, stawia pytanie, kim jest artysta w dzisiejszym społeczeństwie. Czasami Tiravanija ogranicza się do zorganizowania wspólnego gotowania z sąsiadami galerii, gdzie ma wystawę. Niektóre projekty Tiravaniji polegają na organizowaniu bardziej złożonych przedsięwzięć, np. budowaniu generatora prądu dla odległej wioski w Tajlandii, a wraz z generatorem - wzniesieniu lekkiego pawilonu kinowego, gdzie mieszkańcy mogliby po raz pierwszy zobaczyć film.
Projekty Tiravaniji realizowane były w najbardziej prestiżowych instytucjach i na najbardziej prestiżowych wystawach - Biennale Sztuki w Wenecji, Biennale Sztuki w Sao Paulo itp. W 2004 otrzymał nagrodę Hugo Bossa przyznawaną przez Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. Na Bródnie Tiravanija planuje zorganizować wspólnotowe wydarzenie dla mieszkańców, zamiast tradycyjnej rzeźby.

Jens Haaning Haaning:

zajmuje się tematyką tożsamości narodowej, imigracji, rasizmu, asymilacji, jak i relacji pomiędzy językiem a polityką. Jego projekty powstają w kontekście miejsca, są wynikiem badań nad specyfiką danego miasta czy dzielnicy. Jens Haaning po raz pierwszy w swej karierze, wracając do swojego doświadczenia z czasów studenckich, proponuje instalację rzeźbiarską. Dotychczasowe projekty, którymi zasłynął jako dojrzały artysta miały najczęściej charakter efemeryczny - były to akcje z udziałem przedstawicieli mniejszości etnicznych, happeningi o charakterze transakcji lub kampanii wizerunkowej czy też instalacje dźwiękowe. Pracując w dzielnicy Targówek, Hanning zdecydował się na stworzenie trwałej rzeźby, stworzonej z materiałów budowlanych używanych do konstrukcji architektonicznych, charakterystycznych dla Polski.
Artystę interesuje manualna czynność, wysiłek fizyczny, kontakt z materiałem - elementy związane z produkcją, wykonywaną przez słabiej wykwalifikowanych i opłacanych pracowników. Jens Haaning zainteresowany jest szarą strefą zatrudnienia, jednocześnie nawiązuje do definicji "rzeźby społecznej", opartej o współpracę z lokalną społecznością i składającą się z tak niematerialnych elementów jak zaufanie, partycypacja, akumulacja kapitału społecznego.
Mimo użycia powszechnie stosowanych materiałów budowlanych, sugerujących związki z architekturą, rzeźba ta nie jest obiektem funkcjonalnym. Celem artysty jest stworzenie nowego ikonicznego obiektu na terenie osiedla Bródno (na podobieństwo np. napisu znaku HOOLYWOOD na zboczu góry Lee), które będzie wzmacniać więzi między mieszkańcami (stanowiąc miejsce spotkań, jak i pamiątkowych fotografii), a także będąc parkowym element nawigacyjny, jak i częścią strategii wizerunkowej dla dzielnicy (rzeźba która może pojawić się na warszawskich pocztówkach, kalendarzach etc.).
Rzeźba Jensa Haaninga, o tytule roboczym "BRÓDNO" jest hołdem dla mieszkańców osiedla, pochwałą więzi międzysąsiedzkich, jak i kolejnym etapem wpisywania Parku Rzeźby na mapę najważniejszych europejskich projektów artystycznych w przestrzeni publicznej.

Susan Philipsz:

Susan Philipsz, Szkocka artystka zaprojektowała zegar dźwiękowy który bije, podobnie jak prawdziwy zegar wahadłowy, co kwadrans. Instalacja dźwiękowa Susan Philipsz "Nie jesteś sam (Czy Ziemia istniałaby bez Słońca?)" jest pierwszą "niewidzialną" rzeźbą w Parku Bródnowskim.

Roman Stańczak:

Roman Stańczak jest rzeźbiarzem i twórcą instalacji przestrzennych. Mieszka i pracuje w Warszawie. Pod koniec lat 90. kojarzony był z nurtem krytycznym, wywiad z nim pojawił się z znanej książce "Drżące ciała" - gdzie przybliżono sylwetki najważniejszych artystów polskich zajmujących się tematem cielesności. Obecnie znany jest z prac konserwatorskich oraz autorskich realizacji o charakterze sakralnym, realizowanych w warszawskich kościołach, m. in. figury św. Augustyna w kościele św. Marcina na Starym Mieście. Z myślą o Bródnie, na zaproszenie Pawła Althamera, artysta zaprojektował figurę drewnianego anioła, wznoszącego się na wysokim postumencie nad parkiem.
Praca Romana Stańczaka jest nowym elementem "Raju" - rzeźby-ogrodu autorstwa Pawła Althamera, powstała w kooperacji między dwójką artystów. Jest to naturalne rozwinięcie projektu Althamera (dotychczas dodane do niego zostały nie tylko nowe rośliny, ale i rzeźba-fontanna "Sylwia". Rzeźbę Stańczaka można od niedawna podziwiać w Parku Rzeźby.